Mijn vader

Lieve vaders,

Ik mis onze gesprekken. Al heb ik het idee dat onze gesprekken voor altijd voort duren is het toch anders dat het niet daadwerkelijke gesprekken zijn. Hoe je soms 20 x belde en ik dan een telefoon had vol gemiste gesprekken alleen maar van jou. Dat die er nu niet meer zijn is een ontzettend gemis. Toen was het van ja die bel ik morgen wel hoor en nu is het kon ik hem nog maar weer eens bellen. Was hij maar weer even hier. Weer even samen in de auto, in het vliegtuig, lopend door New York. Konden we maar weer even die fijne gesprekken hebben. Gesprekken die ik alleen met jou had. De leegte die ik elke dag voel door jouw fysieke afwezigheid in mijn leven is iets wat ik niet in woorden kan beschrijven. Hoe onwerkelijk het nog altijd voelt nu bijna een jaar later. Zonder vader verder. Het blijft een vreemde bedoeling voor mij maar het is wat het is. Dus ik zet het gesprek bij deze voort vaders. Het gaat je goed. Ik mis je.
IMG_3477
Dear dad,
I miss our conversations. Even though it feels like our conversations will always continue it is different when these conversations aren’t actual conversations anymore. Those times where you would call me 20 times a day and the i would have all these missed calls on my phone from you. The fact that those missed calls have disappeared now is such a huge loss. I remember thinking oh well i call him tomorrow, and now i am thinking i wish i could call him again right now. I wish you could just be here again, just for a day. We can be together again, just for a minute, together in the car, in the plane, walking around New York. To have those nice conversations again. Conversations only you and i had. The emptiness i feel to not have you present in my life in the physical form i cannot describe in words. How surreal it still feels even after nearly a year. To move on without a dad. Such a strange reality for me, but is is what it is. So i continue our conversation. Right here, right now. Bless you dad, may you be well, may you be happy. I miss you.